
Fundacja rodzinna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT). Kluczowe znaczenie dla jej opodatkowania nie ma jednak sam fakt osiągania przychodów, lecz zakres działalności, w jakim fundacja może działać. Konstrukcja CIT fundacji rodzinnej została oparta na założeniu, że fundacja zarządza majątkiem i realizuje cele fundatora, a nie prowadzi nieograniczonej działalności gospodarczej.
Z perspektywy CIT podstawowe pytanie brzmi więc nie „ile fundacja zarabia”, lecz czy działa w granicach działalności dozwolonej.
Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w ściśle określonym zakresie. Katalog ten ma charakter zamknięty, co oznacza, że każda aktywność wykraczająca poza wskazane ramy może zostać uznana za działalność niedozwoloną, ze wszystkimi konsekwencjami podatkowymi.
W zakresie działalności dozwolonej fundacja rodzinna może prowadzić działalność polegającą na:
Dochody osiągane w ramach powyższego zakresu działalności nie powodują powstania obowiązku zapłaty CIT. Innymi słowy, fakt uzyskiwania przychodów w ramach działalności dozwolonej nie skutkuje opodatkowaniem na poziomie fundacji.
Dla celów podatkowych decydujące znaczenie ma rzeczywisty charakter podejmowanych czynności. Organy podatkowe badają, czy konkretna aktywność fundacji faktycznie mieści się w katalogu działalności dozwolonej, a nie wyłącznie to, jak została opisana w dokumentach wewnętrznych.
Granica pomiędzy zarządzaniem majątkiem a działalnością wykraczającą poza dozwolony zakres bywa w praktyce nieostra. Dotyczy to w szczególności częstego obrotu składnikami majątku, inwestowania czy powtarzalnych czynności o charakterze operacyjnym.
Jeżeli fundacja rodzinna uzyskuje dochody z działalności wykraczającej poza wskazany katalog, dochody te podlegają opodatkowaniu CIT według podwyższonej stawki. Ma to charakter sankcyjny i ma zapobiegać wykorzystywaniu fundacji rodzinnej do prowadzenia nieograniczonej działalności gospodarczej.
Opodatkowaniu podlega wówczas dochód uzyskany z działalności niedozwolonej, niezależnie od tego, czy fundacja równolegle prowadzi działalność mieszczącą się w dozwolonym zakresie.
Niezależnie od zakresu prowadzonej działalności, obowiązek zapłaty CIT po stronie fundacji rodzinnej powstaje w momencie wypłaty świadczeń na rzecz beneficjentów albo przekazania im majątku. Podatek ten wynosi 15% wartości wypłacanego świadczenia.
Moment wypłaty stanowi kluczowy punkt rozliczeniowy w funkcjonowaniu fundacji rodzinnej. To na tym etapie następuje materializacja podatku po stronie fundacji, niezależnie od tego, z jakich źródeł pochodzi wypłacany majątek.
Opodatkowanie CIT fundacji rodzinnej opiera się na jasnej, choć wymagającej precyzji konstrukcji. Dopóki fundacja działa wyłącznie w granicach działalności dozwolonej i nie dokonuje wypłat na rzecz beneficjentów, podatek dochodowy nie powstaje. Obowiązek zapłaty CIT pojawia się w przypadku wypłat świadczeń albo uzyskiwania dochodów z działalności wykraczającej poza ustawowy katalog.
Prawidłowe ustalenie, czy dana aktywność mieści się w zakresie działalności dozwolonej, ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa podatkowego fundacji rodzinnej.
Zakres dozwolonej działalności fundacji rodzinnej jest jednym z najczęstszych źródeł wątpliwości praktycznych. Wsparcie doradcy podatkowego pozwala ocenić planowane działania fundacji, zidentyfikować ryzyka podatkowe oraz zaplanować funkcjonowanie fundacji w sposób zgodny z przepisami i bezpieczny podatkowo.
